Tylko jedna kopuła Torfowisk Orawsko-Nowotarskich objęta jest ochroną w formie rezerwatu przyrody, ustanowionego już w 1925 r. To Bór na Czerwonem, wpisany w 2017 r. na listę obiektów objętych konwencją ramsarską, której celem jest ochrona i utrzymanie w niezmienionym stanie obszarów określanych jako „wodno-błotne”.

Obejmujący powierzchnię 114,66 ha rezerwat Bór na Czerwonem ustanowiono w celu ochrony jego walorów przyrodniczych oraz krajobrazowych. W jego skład wchodzi dobrze zachowane torfowisko wysokie, z dobrze wykształconą kopułą torfowiska, o zmiennej miąższości od 0,5 do 5 metrów, oraz występujące w jego otoczeniu bagienne i wilgotne zbiorowiska leśne – charakterystyczne dla Kotliny Orawsko-Nowotarskiej.

W rezerwacie znajdziemy siedliska przyrodnicze wymienione w załączniku I Dyrektywy Siedliskowej:

  • 7110 torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą (siedlisko priorytetowe),
  • 7140 torfowiska przejściowe i trzęsawiska,
  • 7150 obniżenia na podłożu torfowym z roślinnością ze związku Rhynchosporion,
  • 91D0 bory i lasy bagienne (siedlisko priorytetowe).

Bor na Czerwonem PA

Fot. Patrycja Adamska, UNEP/GRID–Warszawa

Bór na Czerwonem jest domem dla gatunków roślin i zwierząt charakterystycznych dla ekosystemów borów bagiennych i torfowisk, w tym rzadkich i zagrożonych. Stwierdzono tu występowanie 10 gatunków płazów, 2 gatunków gadów, 98 gatunków ptaków i 25 gatunków ssaków. Wśród nich znajdują się gatunki wymienione w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej oraz w załączniku I Dyrektywy Ptasiej: 3 gatunki płazów, 13 gatunków ptaków i 2 gatunki ssaków. Szczególnie warte odnotowania są traszka karpacka i kumak górski. W rezerwacie występuje również 269 gatunków grzybów.

Wraz z przyległym kompleksem leśnym rezerwat znajduje się  w strefie karpackiego korytarza ekologicznego, łączącego Babią Górę i Tatry z Gorcami i Pieninami.

Jak dbać o ten niezwykle cenny przyrodniczo obszar? Dla ochrony walorów przyrodniczych Boru na Czerwonem niezbędne są: poprawa warunków wodnych, odtworzenie bezleśnego charakteru nadmiernie zarastającego torfowiska i zahamowanie niekorzystnych zmian w strukturze roślinności. Ważna jest przy tym ochrona czynna cennych siedlisk przyrodniczych zarówno samego torfowiska wysokiego, jak i bagiennych zbiorowisk leśnych w jego otoczeniu.

Działania ochronne to jednak nie wszystko – potrzebne są również poprawa metod zarządzania przestrzenią na całym obszarze Torfowisk Orawsko-Nowotarskich oraz wzrost świadomości społecznej na temat mokradeł. 

Przeczytaj o tym, co robimy w ramach naszego Projektu. 

Bor na Czerwonem PA 2

Fot. Patrycja Adamska, UNEP/GRID–Warszawa

Sekretariat projektu:

Centrum UNEP/GRID-Warszawa
ul. Sobieszyńska 8, 00-764 Warszawa
tel.: 22 840 66 64, faks: 22 851 62 01
sekretariat@karpatylacza.pl
Koordynator projektu:

Piotr Mikołajczyk
Wspólnie działamy na rzecz zielonej Europy.
"Karpaty Łączą – ochrona Torfowisk Orawsko-Nowotarskich" korzysta z dofinansowania o wartości 3 668 128 zł otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach funduszy EOG. Celem projektu jest ochrona cennych siedlisk przyrodniczych w rezerwacie „Bór na Czerwonem”: torfowiska wysokiego oraz bagiennych zbiorowisk leśnych w jego otoczeniu, wchodzących w skład kompleksu Torfowisk Orawsko-Nowotarskich. Dofinansowanie z budżetu państwa wynosi 624 367 zł.
Zadanie pn. „Ochrona Torfowisk Orawsko-Nowotarskich – wsparcie zrównoważonego zarządzania i wzrost świadomości ekologicznej” współfinansowane jest ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Krakowie. Koszt kwalifikowany Zadania: 166 432 zł. Dofinansowanie WFOŚiGW w Krakowie: 49 927 zł.
Koordynator:
Partnerzy projektu:
© UNEP/GRID-Warszawa 2022